Kontrola agentów AI


Zobacz, co narzędzia AI robią na chronionych komputerach

Współczesne agenty AI nie ograniczają się już do odpowiadania na pytania. Mogą analizować dokumenty, przeglądać kod źródłowy, uruchamiać polecenia, modyfikować pliki, pobierać dodatkowe komponenty i komunikować się z usługami internetowymi.

Wiele z tych działań jest prawidłowych i wynika bezpośrednio z polecenia użytkownika. Problem pojawia się wtedy, gdy nikt nie wie, jakie operacje agent rzeczywiście wykonał.

Moduł Kontroli Agentów AI w mks_vir pozwala obserwować aktywność takich narzędzi i przedstawiać ją w czytelnej, uporządkowanej formie.

Dzięki temu użytkownik może sprawdzić:

  • jakie agenty AI były uruchamiane,
  • do których plików uzyskiwały dostęp,
  • jakie programy i skrypty uruchomiły,
  • jakie dane zostały zmienione,
  • z jakimi serwerami nawiązały połączenia,
  • czy pojawiły się działania wymagające uwagi.


AI NIE TYLKO PODPOWIADA

Autonomiczny agent może samodzielnie zdecydować, jak wykonać powierzone mu zadanie.

Agent programistyczny może na przykład przeanalizować strukturę projektu, odczytać setki plików, uruchomić kompilator, skorzystać z PowerShella, pobrać bibliotekę i zmienić konfigurację aplikacji.

Każda z tych czynności może być uzasadniona. Dopiero pełna historia działań pokazuje jednak, co agent zrobił i do jakich zasobów uzyskał dostęp.

Dlatego sama informacja o uruchomieniu programu przestaje być wystarczająca.


JAK DZIAŁA MODUŁ?

Rozpoznawanie agentów AI

mks_vir identyfikuje procesy należące do znanych narzędzi wykorzystujących sztuczną inteligencję.

Lista obsługiwanych agentów może być rozwijana oraz uzupełniana o aplikacje wykorzystywane wyłącznie w danej organizacji.

Pozwala to objąć nadzorem zarówno popularne rozwiązania, jak i własne, wewnętrzne narzędzia AI.

Budowanie sesji aktywności

Uruchomienie agenta rozpoczyna sesję, w ramach której rejestrowane są powiązane operacje.

Sesja może zawierać informacje o:

  • czasie rozpoczęcia i zakończenia pracy,
  • procesie agenta,
  • uruchomionych programach,
  • dostępie do plików,
  • aktywności sieciowej,
  • wykrytych incydentach,
  • poziomie ryzyka.

Użytkownik otrzymuje pełny przebieg pracy agenta, a nie zbiór niepowiązanych wpisów technicznych.

Śledzenie procesów potomnych

Agent AI często korzysta z dodatkowych narzędzi, takich jak:

  • wiersz poleceń,
  • PowerShell,
  • Python,
  • Node.js,
  • interpretery skryptów,
  • kompilatory,
  • instalatory.

Moduł uwzględnia również procesy uruchamiane przez agenta. Dzięki temu operacja nie znika z pola widzenia tylko dlatego, że wykonał ją inny program.

Łączenie zdarzeń z różnych obszarów systemu

Kontrola Agentów AI korzysta z informacji o procesach, plikach oraz komunikacji sieciowej.

Pozwala to rozpoznać sekwencje zdarzeń, których znaczenie byłoby trudne do zauważenia podczas przeglądania osobnych dzienników.

Przykładowo system może wykazać, że agent:

  1. odczytał plik zawierający ważne dane,
  2. uruchomił skrypt,
  3. nawiązał połączenie z zewnętrznym serwerem.

Taki ciąg zdarzeń może wymagać sprawdzenia, nawet jeżeli każda z operacji rozpatrywana osobno wygląda prawidłowo.


JAKIE DZIAŁANIA MOGĄ ZOSTAĆ WYKRYTE?

Dostęp do ważnych plików

Moduł może rozpoznawać dostęp do takich danych jak:

  • klucze prywatne i certyfikaty,
  • hasła, tokeny i pliki .env,
  • konfiguracje usług chmurowych,
  • kod źródłowy,
  • profile przeglądarek,
  • dokumenty użytkowników,
  • pliki konfiguracyjne aplikacji,
  • bazy danych i archiwa.

Reguły mogą być dostosowane do potrzeb organizacji. Możliwe jest definiowanie dodatkowych lokalizacji oraz wykluczeń ograniczających liczbę niepotrzebnych incydentów.

Masowy odczyt danych

Agent może w krótkim czasie przeanalizować setki lub tysiące plików.

Może to być normalna część pracy, na przykład podczas analizy projektu programistycznego. Może jednak również oznaczać dostęp do znacznie większego zbioru informacji, niż oczekiwał użytkownik.

mks_vir może wykrywać przekroczenie ustalonych progów i sygnalizować nietypowo intensywne przeglądanie danych.

Uruchamianie narzędzi systemowych

Dostęp do PowerShella, wiersza poleceń lub interpretera skryptów daje agentowi szerokie możliwości działania.

Samo uruchomienie takiego narzędzia nie musi oznaczać zagrożenia. Użytkownik powinien jednak wiedzieć, który agent je uruchomił, kiedy do tego doszło i jakie operacje zostały wykonane później.

Modyfikowanie plików

Agenty AI mogą zmieniać kod źródłowy, konfiguracje, skrypty, dokumentację i pliki wdrożeniowe.

Historia sesji pozwala ustalić, który agent wykonał zmianę, kiedy do niej doszło i jakiego obiektu dotyczyła.

Ułatwia to analizę błędów oraz odtworzenie kolejności działań.

Komunikacja z internetem

Agent może łączyć się z usługami AI, repozytoriami, serwerami aktualizacji oraz innymi zasobami internetowymi.

Moduł może rejestrować:

  • adresy IP,
  • domeny i nazwy hostów,
  • adresy URL,
  • połączenia HTTP i HTTPS,
  • pobieranie plików,
  • komunikację z nieznanymi usługami.

Pozwala to zauważyć połączenia nietypowe dla sposobu działania danego narzędzia.

Pobieranie i uruchamianie nowych elementów

Niektóre agenty samodzielnie pobierają biblioteki, skrypty lub programy potrzebne do wykonania zadania.

mks_vir może powiązać pobranie pliku z jego późniejszym uruchomieniem i pokazać oba zdarzenia jako część tej samej sesji.


MNIEJ NIEPOTRZEBNYCH ALARMÓW

Agent analizujący duży projekt może wykonać ogromną liczbę operacji. Pokazanie każdej z nich jako osobnego incydentu szybko doprowadziłoby do powstania nieczytelnego raportu.

Dlatego moduł wykorzystuje między innymi:

  • grupowanie zdarzeń w sesje,
  • łączenie powtarzających się operacji,
  • konfigurowalne wykluczenia,
  • progi intensywności działań,
  • różne poziomy ryzyka,
  • agregowanie podobnych zdarzeń.

Użytkownik otrzymuje informacje, które pomagają zrozumieć zachowanie agenta, zamiast tysięcy technicznych rekordów pozbawionych kontekstu.


CZYTELNY PODGLĄD AKTYWNOŚCI

Zebrane informacje są prezentowane w dedykowanym viewerze.

Użytkownik może przeglądać sesje i incydenty, filtrować dane według dnia oraz poziomu ryzyka, a także sprawdzać szczegóły konkretnych zdarzeń.

Widok może zawierać informacje o:

  • nazwie agenta,
  • czasie i długości sesji,
  • procesach uruchomionych przez AI,
  • odczytywanych i zmienianych plikach,
  • adresach IP i domenach,
  • rodzaju działania,
  • poziomie ryzyka,
  • liczbie podobnych operacji.

Moduł może również przygotować krótkie podsumowanie aktywności agentów z danego dnia.


CO ZYSKUJE ORGANIZACJA?

Kontrola Agentów AI zapewnia:

Widoczność działań AI

Użytkownik widzi nie tylko fakt uruchomienia agenta, ale również operacje wykonywane przez niego w systemie.

Szybszą analizę incydentów

Procesy, pliki i połączenia sieciowe są prezentowane jako jeden powiązany ciąg zdarzeń.

Lepszą ochronę danych

System pomaga rozpoznać dostęp do informacji wymagających szczególnej ochrony oraz sytuacje, w których po takim dostępie pojawia się komunikacja z internetem.

Wsparcie audytu

Historia sesji ułatwia sprawdzenie, czy narzędzia AI były wykorzystywane zgodnie z zasadami obowiązującymi w organizacji.

Dopasowanie do środowiska firmy

Możliwe jest rozwijanie listy agentów, reguł wykrywania, wrażliwych lokalizacji, wykluczeń oraz progów aktywności.


KONTROLA ZAMIAST CAŁKOWITEGO BLOKOWANIA

Agenty AI mogą znacząco przyspieszać pracę programistów, administratorów, analityków i pracowników biurowych.

Całkowite blokowanie takich narzędzi nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Znacznie skuteczniejsze może być ich świadome wdrażanie połączone z rzeczywistym nadzorem.

Kontrola Agentów AI w mks_vir pozwala korzystać z możliwości sztucznej inteligencji, zachowując wiedzę o tym:

  • jakie narzędzia są używane,
  • do jakich zasobów uzyskują dostęp,
  • jakie działania wykonują,
  • z jakimi usługami się komunikują,
  • które zdarzenia wymagają reakcji użytkownika.

AI MOŻE DZIAŁAĆ SAMODZIELNIE. TY NADAL MOŻESZ MIEĆ KONTROLĘ

Moduł Kontroli Agentów AI w mks_vir pokazuje pełną historię aktywności narzędzia: od jego uruchomienia, przez procesy, pliki i połączenia sieciowe, aż do zakończenia sesji.

To dodatkowa warstwa wiedzy i bezpieczeństwa przygotowana dla środowisk, w których programy coraz częściej nie tylko wykonują polecenia użytkownika, ale także samodzielnie wybierają sposób ich realizacji.

Jesteś gotowy zobaczyć nowego MKS-a w akcji?